Ir al contenido principal

señOra...



Desde hoy odio esa palabra.
Tengo 20 años.
Hoy me han tratado tres veces de "Señora". No estoy casada, ni siquiera tengo novio.. y creo que no lo llevo taaaaaaaaaaaaaan mal.. no??
A mi madre la llaman muchacha cuando la ven entrar a cualquier parte!!

Comentarios

nimue ha dicho que…
pues espera a tener 30... te van a hundir en la miseria... :(
rAnita nOe ha dicho que…
jajajajaja... voy a empezar a prepararme..


besitos
dospoals ha dicho que…
Què hi farem? pel que fa el teu suspens.

Pel que fa a senyora, mira-ho d'aquesta manera: trobes just que facen distinció pel teu estat civil o jovenesa pressumpta? Tot això són collonades, no és pla ara recuperar aquesta distinció i fins i tot allargar-la als hòmens: senyoret.

Novament, ànims per això del suspens.
Anónimo ha dicho que…
Pues si ya empieza el baile, a bailarrr!! Aprovecha lo de señora para colarte a sitios y así. Funciona. je je

Hasta luego MUCHACHA!!
rAnita nOe ha dicho que…
gracies dospoals... sembla que tens rao

dhamma, bailemos pues.. jajajaja

besitos
namaga ha dicho que…
Felicidades!
por tu cumpleaños
Giorgio Grappa ha dicho que…
¿Desde cuando te afectan los comentarios de los demás? Pase que te importe más o menos lo que piensen de ti tu familia y tus amigos (pero sólo hasta cierto punto, ¿eh?), pero que te preocupe lo que pueda decir la gente que no te conoce ni sabe lo que llevas dentro... ¡Que les den!
rAnita nOe ha dicho que…
jajajaja.. namaga, aun quedan unos meses..

giorgio.. muy cierto.. parece que me conocieras de toda la vida..

pero asi de sopeton, unos comentarios taaaan crueles.. jajajaja

besitos
coco ha dicho que…
Pues tómeselo con calma señora...princesa.
(jeje)
Un beso de tu coco.

Entradas populares de este blog

1186

Ser paciente. De paciencia y de salud, no se me dan por naturaleza. Pero las respuestas llegan y es como si entre las nubes oscuras del que podría ser o el que será se colara un rayo de sol que disipa la niebla en mi cabeza. Las respuestas llegan y los engranajes se ponen en marcha. Bien sabido es que las cosas de palacio van despacio, parece que aquí en Devon incluso un poco más, pero todo fluye y poco a poco irán sucediendo las cosas, de paciencia y de paciente. Siento la primavera llegar. Ya queda menos. Paciencia. N

1180

Luchar contra el cansancio y la soledad. Contra las espectativas, contra el no llegar. Confiar no siempre es fácil, plenamente y sin reservas, confiar. Pero siempre vale la pena, a pesar del miedo, a pesar de no saber cuáles son los planes o los tiempos. Un paso más adelante, un paso más cerca. Un nuevo trabajo. Confiar. N.

1185

Esta noche es Noche Buena. Y mañana Navidad. Las primeras que paso sola. Sola. He de reconocer que hace unas semanas era una idea que se me hacía cuesta arriba. No ha sido por falta de alternativas, sino por un sentimiento que ha surgido dentro, el de continuar hacia delante a pesar de que hay cosas en mi vida que no son como yo quisiera. Y digo esto siendo este año el que más cambios ha traído a mi vida. Cambios de los buenos, que como una moneda, tienen otra cara, a veces menos benevolente y más difícil de aceptar. Lo positivo del cambio sigue siendo increíblemente superior a los desafíos que ha acarreado. Cambiar de casa, de trabajo, de vida en un año que ya arrastraba el mal sabor de boca del 2020. Y volverán, como las oscuras golondrinas, los tiempos de pertenecer y de ser parte. Volverá el conocer y hacer nuevos amigos, compartir y ser parte de algo más allá de las cuatro paredes de mi casa. Por ahora, vuelvo a este medio, sin anunciarlo, para encontrar la voz de aquella...