Ir al contenido principal

desvariandO

Me da vueltas la cabeza. La información entra y sale, apuntes, fotocopias, resúmenes, nombres, miradas.
Tengo un nudo en la cabeza y otro en la garganta. Me da miedo admitir que tengo miedo de tener miedo. Sigo adelante, más exámenes, más información. Ya se acaba. ¿Lo has pensado? Me asusta lo rápido que han pasado estos 4 años al ver lo poquito que me queda para terminar y la de cosas que quedan pendientes. Todo tiene su tiempo. La vida no es una eterna primavera. Pero me da miedo el invierno, ya son muchos inviernos seguidos, estoy empezando a tener frio. Ni tan tan, ni muy muy.
Sigo hipotencando casas, con la esperanza de que las palabras sirvan de aval en el futuro. Solo palabras. No las dejo salir porque acaban traicionando. Quiero ser la vida secreta del lóbulo de mis orejas, contada a gritos.

de rAnita nOe

Comentarios

dospoals ha dicho que…
Tu dius que se t'han passat quatrea anys de seguida? Jo fa nou anys que vaig acabar al carrera! Això sí que és anar ràpid.

Pel que fa a la informació que has rebut, ves amb compte que se t'oblidarà gairebé un bon grapat, com a ami.

Ací fa calor.
rAnita nOe ha dicho que…
ai, dospoals, ha passat massa rapid.
aci fa fred.