Ir al contenido principal

estOy pensandO en..



mi casa, mi familia, mis amigos.. os echo de menos.


* todas estas fotos las he sacado yo. si las quieres solo tienes que pedirmelas.
puedes encontras más en http://www.flickr.com/photos/ranitanoe/
** he creado una nueva sección ;) se llama la foto de la semana y van a ir apareciendo mis fotos.. y las que queráis mandarme.


de rAnita nOe

Comentarios

Gamusina ha dicho que…
Se me ha ocurrido poner mi nombre en google para ver cuantas personas que se llamen como yo tienen blog (que egocéntrico me ha quedado eso...), he encontrado el tuyo y lo primero que he visto es una foto de margaritas, me encantan las margaritas, así que te tengo que poner algún comentario. Además me he sentido identificada con tu post del día 19 de mayo (por cierto, también me encantan las mariquitas :)) Bueno, al final no he dicho nada, pero me gusta tu blog, me volveré a pasar por aquí.

Saludos.
rAnita nOe ha dicho que…
hola noe..
gracias por la visita, bienvenida cuando quieras!
y gracias por el comentario.
Anónimo ha dicho que…
Aqui pasamos moitas saudades, disfrutamos do Bret e da Lupita.

Biquiños
Martini ha dicho que…
¡¡¡Lo mismo te digo!!!

http://photomart-ini.blogspot.com
Anónimo ha dicho que…
I would like to see your photographs more.

By the way,I have a question.
What is the difference between sapos and sapitos?
also about rana and ranita...
gracias.
rAnita nOe ha dicho que…
pirilón, teño moita saudade, mais ainda hoxe.. quero estar no lar..

besos mart-ini

hi gamabonz..
toad=sapo, sapito is the smaller toad, frog= rana ranita is the smaller frog, like froggy..
Anónimo ha dicho que…
I see!
thanks,froggy and lovely nOe :D

Entradas populares de este blog

1186

Ser paciente. De paciencia y de salud, no se me dan por naturaleza. Pero las respuestas llegan y es como si entre las nubes oscuras del que podría ser o el que será se colara un rayo de sol que disipa la niebla en mi cabeza. Las respuestas llegan y los engranajes se ponen en marcha. Bien sabido es que las cosas de palacio van despacio, parece que aquí en Devon incluso un poco más, pero todo fluye y poco a poco irán sucediendo las cosas, de paciencia y de paciente. Siento la primavera llegar. Ya queda menos. Paciencia. N

1180

Luchar contra el cansancio y la soledad. Contra las espectativas, contra el no llegar. Confiar no siempre es fácil, plenamente y sin reservas, confiar. Pero siempre vale la pena, a pesar del miedo, a pesar de no saber cuáles son los planes o los tiempos. Un paso más adelante, un paso más cerca. Un nuevo trabajo. Confiar. N.

1185

Esta noche es Noche Buena. Y mañana Navidad. Las primeras que paso sola. Sola. He de reconocer que hace unas semanas era una idea que se me hacía cuesta arriba. No ha sido por falta de alternativas, sino por un sentimiento que ha surgido dentro, el de continuar hacia delante a pesar de que hay cosas en mi vida que no son como yo quisiera. Y digo esto siendo este año el que más cambios ha traído a mi vida. Cambios de los buenos, que como una moneda, tienen otra cara, a veces menos benevolente y más difícil de aceptar. Lo positivo del cambio sigue siendo increíblemente superior a los desafíos que ha acarreado. Cambiar de casa, de trabajo, de vida en un año que ya arrastraba el mal sabor de boca del 2020. Y volverán, como las oscuras golondrinas, los tiempos de pertenecer y de ser parte. Volverá el conocer y hacer nuevos amigos, compartir y ser parte de algo más allá de las cuatro paredes de mi casa. Por ahora, vuelvo a este medio, sin anunciarlo, para encontrar la voz de aquella...