Ir al contenido principal

keep breathing

Keep breathing.

Hay veces en las que la vida va tan rápido a mi alrededor que lo único que puedo hacer es concentrarme en seguir respirando.

Keep breathing.

No puedo hacer otra cosa que estar aquí.
Estoy aquí porque me necesitas, aunque no me lo digas. Aunque tus palabras me digan que estás bien, tus ojos no me pueden mentir. Hay marcas de lágrimas en tus mejillas.
Te ayudaré a seguir respirando.

Keep breathing.

Hay momentos que quitan la respiración. Hoy hemos ido a pasear y a sacar fotos. Me he subido al Puente Blanco, (tranquilos que ya me han hechado la bronca por ello) y por un segundo me he quedado sin respiración. El momento justo y el lugar exacto. ¿Que sería de mi vida si a veces no hiciera estas locuras? No quiero saberlo.

Keep breathing.

A veces es difícil ser "la que ve la vida de otra manera", "la que entiende lo que digo", "a la única que hace caso", "tan madura para tu edad". Son frases que últimamente se están repitiendo demasiado para mi gusto.

Keep breathing.
Keep trying.
Keep loving.
Keep moving!!

de rAnita nOe

Comentarios

nimue ha dicho que…
Fa algun temps a mi també em deien aquestes frases que et diuen a tu. I em molestava tant que em vaig transformar en una immadura insensata només per fastidiar. Ara, com que ja és normal ser madura per l'edat que tinc, ja no m'ho diuen i puc tornar a ser jo...
María de los Angeles ha dicho que…
te mando un abrazo, y sigue para delante que asi vamos todos, unos detras de otros, si uno se cae, no seguimos, asi que... no te pares.
Besos.
rAnita nOe ha dicho que…
nimue, no ho veig como opcio, cambiar, dic. m'agrada com soc, a qui no li agrade, que no mire.

gracias angel.

Entradas populares de este blog

1186

Ser paciente. De paciencia y de salud, no se me dan por naturaleza. Pero las respuestas llegan y es como si entre las nubes oscuras del que podría ser o el que será se colara un rayo de sol que disipa la niebla en mi cabeza. Las respuestas llegan y los engranajes se ponen en marcha. Bien sabido es que las cosas de palacio van despacio, parece que aquí en Devon incluso un poco más, pero todo fluye y poco a poco irán sucediendo las cosas, de paciencia y de paciente. Siento la primavera llegar. Ya queda menos. Paciencia. N

1180

Luchar contra el cansancio y la soledad. Contra las espectativas, contra el no llegar. Confiar no siempre es fácil, plenamente y sin reservas, confiar. Pero siempre vale la pena, a pesar del miedo, a pesar de no saber cuáles son los planes o los tiempos. Un paso más adelante, un paso más cerca. Un nuevo trabajo. Confiar. N.

1185

Esta noche es Noche Buena. Y mañana Navidad. Las primeras que paso sola. Sola. He de reconocer que hace unas semanas era una idea que se me hacía cuesta arriba. No ha sido por falta de alternativas, sino por un sentimiento que ha surgido dentro, el de continuar hacia delante a pesar de que hay cosas en mi vida que no son como yo quisiera. Y digo esto siendo este año el que más cambios ha traído a mi vida. Cambios de los buenos, que como una moneda, tienen otra cara, a veces menos benevolente y más difícil de aceptar. Lo positivo del cambio sigue siendo increíblemente superior a los desafíos que ha acarreado. Cambiar de casa, de trabajo, de vida en un año que ya arrastraba el mal sabor de boca del 2020. Y volverán, como las oscuras golondrinas, los tiempos de pertenecer y de ser parte. Volverá el conocer y hacer nuevos amigos, compartir y ser parte de algo más allá de las cuatro paredes de mi casa. Por ahora, vuelvo a este medio, sin anunciarlo, para encontrar la voz de aquella...